Vitamine E als pro-oxidant

De effectiviteit van individuele antioxidanten is afhankelijk van het milieu waarin de antioxidant opereert en van de aanwezigheid van andere antioxidanten. Vitamine E heeft de laatste jaren veel aandacht gekregen vanwege het vermogen de oxidatie van de LDL-fractie in het bloed te voorkomen. Door dr. V.W. Bowry van het Heart Research Institute in Sydney in Australië, werden de volgende kritische observaties gedaan. Indien de LDL-fractie blootgesteld werd aan een voortdurende invloed van peroxylradicalen wijzigde, na het verbruiken van de van nature aanwezige antioxidant ubiquinol-10, de snelheid van de peroxidatie van de LDL-lipiden zich als volgt: -neemt af wanneer vitamine E is verbruikt -is sneller in tegenwoordigheid van vitamine E dan na het volledig verbruiken van vitamine E -neemt sterk toe na toevoeging van extra vitamine E en extra LDL -is afhankelijk van de vrije radicalenflux. De onderzoekers trekken uit hun waarnemingen de conclusie dat de vetperoxydatie voortgaat binnen het LDL-deeltje, door de reactie van vitamine E-radicaal met de meervoudige onverzadigde vetzuren in het binnenste. Vitamine C en coenzym Q10H2 remmen de peroxidatie in de vitamine E-bevattende fractie, door hun eigenschap het vitamine E-radicaal te neutraliseren. Hiermee tonen de onderzoekers een ander beeld dan het algemeen gangbare. De conventionele opvatting aangaande de werking van vitamine E als peroxylradicaalvanger, gaat maar gedeeltelijk op. Naast voldoende vitamine E moet tevens voldoende vitamine C en coënzym Q10H2 aanwezig zijn om de pro-oxidant vitamine E-radicaal te kunnen neutraliseren.