Vitamine E, selenium en lycopeen bij prostaatkanker

Prostaatkanker is de tweede doodsoorzaak voor kanker onder mannen in de Westerse wereld. Er lijkt een sterk verband te bestaan met de voeding. Uit epidemiologische studies is gebleken dat prostaatkanker in Aziatische landen zeer weinig voorkomt. Een verband met een lage inname van dierlijke vetten en een hoge consumptie van sojaproducten wordt als beschermende factor gezien. Ook gaat veel aandacht uit naar vitamine E, in het bijzonder naar de natuurlijke vorm, d-alfa-tocoferylsuccinaat of vitamine E-succinaat (VES).
Mannelijke transgene muizen (type Lady) ontwikkelen spontaan prostaatkanker en metastasen, in veel opzichten overeenkomend met het verloop van humane prostaatkanker. Door Venkateswaran werd de invloed van een antioxidantcombinatie bij de muizen getest op de incidentie van prostaatkanker. De antioxidantcombinatie bestond uit 800 IE VES, 200 microgram d,l-selenomethionine en 50 milligram lycopeen. Deze combinatie werd dagelijks via het voer gegeven. De proefdieren werden in vier groepen verdeeld: groep 1, standaardvoer met 25% kcal vet; groep 2, standaard + antioxidant; groep 3, hoog vet voer met 40% kcal vet; groep 4, hoog vet + antioxidant. Na 28 tot 32 weken was de incidentie van prostaattumoren 11% in groep 2 en 16% in groep 4. De controlegroepen 1 en 3 hadden respectievelijk 74% en 100% prostaattumoren.
Venkateswaran benadrukt dat een hoge vetinname de incidentie en de groei van prostaatkanker bevordert en dat vitamine E vooral als VES een lagere incidentie geeft. Een studie met humane prostaatkankercellen in vitro liet voor VES een aanzienlijke remming zien in vergelijking met tienmaal hogere concentraties alfatocoferol en alfa-tocoferolacetaat, die zonder effect waren. Het kankerremmend effect op de prostaatkankercellen kon verder versterkt worden door de toevoeging van methylseleninezuur.