Suiker sloopt samenleving

De suikerindustrie heeft wereldwijd een flinke vinger in de pap met de frisdrankenindustrie in de voorste linie. Verleden jaar reageerde de suikerindustrie furieus op een voorstel van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) om de inname van suikerrijke tussendoortjes en frisdrank drastisch te verlagen van ongeveer 25 procent al of niet verborgen suikers naar 10 procent! Dit om de wereldwijde epidemie van chronische ziekten, overgewicht en suikerziekte het hoofd te bieden. In de VS werd er door de suikerindustrie bij het Amerikaanse congres op aangedrongen om te dreigen met stopzetting van de betaling van de contributie aan de WHO van ongeveer 400 miljoen Euro, als de WHO het bij deze aanbeveling zou houden. De suikerindustrie had ook al direct één van de top lobbybureaus in Washington op de zaak gezet. Ook drong de suikerassociatie, samen met zes andere businessgroepen, waarvan zowel Coca-Cola als Pepsico lid zijn, er in een brief bij de Amerikaanse minister van Gezondheid op aan om zijn invloed aan te wenden om het rapport van tafel te krijgen. WHO-insiders zien het dreigement als een vorm van chantage en dat het erger is dan de druk die ooit door de tabaksindustrie is uitgeoefend.
Welnu het resultaat is een definitief rapport dat in mei dit jaar door de WHO is gepresenteerd. De concrete getallen – een terugbrenging naar minder dan 10 % suikers - in het oorspronkelijke voorstel zijn geschrapt, vooral door de inbreng van de Verenigde Staten.
Helaas moet ik constateren dat het economische belang van de suikerindustrie het wint van het algemene economische belang. Want neem van mij aan dat de ongezondheid van de bevolking een enorme weerslag heeft op de productiviteit van een land, om nog maar te zwijgen van de enorme ziektekosten die het suikergebruik met zich meebrengt.
Economisch gezien is een dergelijk laks beleid dus erg kortzichtig. Ondertussen staat ook de gezondheid van de wereldbevolking op het spel. Dat wordt met de dag duidelijker. Zo werd in augustus een onderzoek gepubliceerd in de Journal of the American Medical Association (JAMA 2004; 292:927-934), niet het eerste het beste medische tijdschrift. Het staat erg hoog aangeschreven. Bovendien werd de studie uitgevoerd door onderzoekers van Harvard Medical School. Voor het onderzoek werd gebruik gemaakt van de gegevens van de Nurses\' Health Study II, waaraan ruim negentigduizend vrouwen meededen. In deze groep werd de relatie met diabetes onderzocht. Van ruim vijftigduizend deelnemers waren ook de gegevens over het lichaamsgewicht bekend. In deze groep werd eveneens gekeken naar de relatie met gewichtstoename.
Vrouwen die een stabiel voedingspatroon hadden, kwamen niet aan. De gewichtstoename was het grootst bij vrouwen die aan het begin van het onderzoek maximaal één frisdrank per week dronken en deze frequentie aan het eind van het onderzoek hadden opgevoerd naar minimaal één per dag. Deze vrouwen kwamen in de eerste vier jaar van het onderzoek gemiddeld 4,7 kg aan en in de vier jaar daarna nog eens 4,2 kg. De vrouwen die hun frisdrankconsumptie verminderden, hadden de geringste gewichtstoename. Deze vrouwen kwamen na correctie voor lifestyle en overige voedingsgewoonten gedurende de eerste vier jaar gemiddeld 1,3 kg aan en in de vier jaar die hierop volgden gemiddeld 0,2 kg. Een verhoogde inname van gezoete vruchtensappen leidde ook tot meer gewichtstoename bij vrouwen in vergelijking met vrouwen die er minder van waren gaan nemen.
Er werden 741 gevallen van suikerziekte geconstateerd. Vrouwen die tenminste één keer per dag een suikergezoete frisdrank dronken, hadden ruim tachtig procent meer kans op suikerziekte dan vrouwen die minder dan één keer in de maand ervan dronken. De vrouwen die meer dan één keer per dag een gezoete vruchtensap dronken, hadden maar liefst twee keer zo veel kans op diabetes dan de vrouwen die maximaal eens in de maand een glas vruchtensap dronken. De onderzoekers schrijven dit alles toe aan de grote hoeveelheid snel opneembare suikers, die met de gezoete dranken worden geconsumeerd.
Deze wetenschappelijke gegevens kwamen te laat om meegenomen te kunnen worden in het WHO-rapport. Op een nieuw rapport zullen we weer jaren moeten wachten. Ondertussen tikt de suikertijdbom gestaag door.