Vitamine A en E bij beroerte

Dit onderzoek evalueerde 80 patiënten, die opgenomen werden wegens een plotseling optredend focaal neurologische insufficiëntie, die langer dan drie uur duurde. De insufficiëntie werd veroorzaakt door acute ischemie in het gebied van de middelste hoofdader. Het onderzoek van de patiënten geschiedde binnen 24 uur na aanvang van de aandoening. Patiënten die een vitamine A-spiegel in het serum hadden boven de gemiddelde waarde van 2,27 mmol per liter, hadden vaker een geheel herstel binnen de eerste 24 uur, verminderde sterfte en een beter testresultaat, beoordeeld door de schaal van neurologische insufficiëntie en de Barthel index. Er werd geen significant verschil in de testresultaten gevonden voor de vitamine E-concentratie bij de patiënten. De auteurs concluderen dat hoge concentra­ties vitamine A in het serum van patiënten met een beroerte een gunstig effect hebben op een vroeg herstel. Zoals bekend, voorkomt een zuurstofte­kort als gevolg van een ischemie, de oxydatieve fosforylering en remt deze de produktie van ATP, de energiebron voor de ionenpompen van de cel. Dit resulteert in een snel weglekken van kalium uit de cel en vervolgens in depolarisatie van het celmembraan, waardoor de instroom van calcium in de neuronen niet meer beheerst kan worden, wat leidt tot verstoring van de functies van de mitochondriën. Hierdoor neemt de activiteit van ATP-afhankelijke enzymen af, welke verantwoordelijk zijn voor de afbraak van eiwitten, nucleïnezuren en fosfolipiden. Speciaal de afbraak van fosfolipiden wordt geacht de oorzaak te vormen van beschadiging van neuronen. Vitamine A kan bij elk stadium van de ischemische cascade betrokken zijn. Vitamine A kan lipideperoxydatie van de neuronmembranen door vrije radicalen helpen voorkomen. Het verschil tussen vitamine A en vitamine E is dat vitamine E effectief is bij hoge zuurstofconcentraties, terwijl vitamine A waarschijnlijk effectief is bij lagere zuurstofconcentraties. Vitamine A kan tevens bescherming bieden, los van het wegvangen van vrije radicalen, door haar vermogen de integriteit en normale permeabiliteit van het celmembraan en van de membranen van subcellulaire partikels, zoals de mitochodriën en lysosomen, te bewaren.