Antioxidantspiegels bij prostaatkanker

Onder redactie van Dr. Gert Schuitemaker Gert Schuitemaker

Onder redactie van Dr. Gert Schuitemaker

3 min

Per 48 uur kun je als gast 5 artikelen gratis lezen; dit is gratis artikel 1 van 5.

Neem een digitaal abonnement  of Inloggen als abonnee
Bloedspiegels van vitamine E, lycopeen en selenium laten samen een betere bescherming zien tegen prostaatkanker dan apart. Door oxidatieve stress te verminderen, wordt de kans op prostaatkanker kleiner.
Vooral mannen van het AA-genotype, dat codeert voor een afwijking in het antioxidatieve enzym MnSOD (mangaansuperoxidedismutase), lopen meer risico om prostaatkanker te ontwikkelen. Juist zij hebben baat bij hoge plasmaspiegels van vitamine E, lycopeen en selenium. Suppletie met bètacaroteen heeft ook een positief effect.
Dat is de conclusie van onderzoekers van het Brigham and Women’s Hospital in Boston.
Plasmaspiegels van selenium, vitamine E en lycopeen werden bepaald van 567 mannen met prostaatkanker en van 764 gezonde mannen. Tevens werd het genotype van MnSOD bepaald. Ook werd een placebogecontroleerd onderzoek uitgevoerd naar het effect van bètacaroteen op prostaatkanker.
Er bleek een klein verband te bestaan tussen het risico van prostaatkanker en MnSOD-polymorfisme. Dit verband werd duidelijk groter bij een lage seleniumplasmaspiegel.
Bij de mannen met het AA-genotype bleek het kwart met de hoogste seleniumspiegels een significant kleiner risico van 70% voor alle soorten prostaatkanker samen en een risico van 80% voor agressieve prostaatkanker te hebben in vergelijking met de kwart mannen met de laagste spiegels. Mannen, niet met het AA-genotype, hadden respectievelijk risico’s van 40% en 30% (niet significant). Voor lycopeen en vitamine E werden vergelijkbare waarden gevonden. De verschillen werden nog duidelijker wanneer lycopeen, vitamine E en selenium in de analyse werden gecombineerd.
Mannen met het AA-genotype die bètacaroteen kregen, hadden een 40% lager risico voor letale prostaatkanker ten opzichte van placebo. Dit verschil was significant. Voor de andere genvarianten werd geen significant verschil ten opzichte van placebo gezien.

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief en blijft op de hoogte van het laatste orthomoleculaire nieuws.