Het probleem Amalgaam

Onder redactie van Dr. Gert Schuitemaker Gert Schuitemaker

Onder redactie van Dr. Gert Schuitemaker

1 min

Per 48 uur kun je als gast 5 artikelen gratis lezen; dit is gratis artikel 1 van 5.

Neem een digitaal abonnement  of Inloggen als abonnee
Artikel uit ORTHOmoleculair Magazine nr.3, 1994 [3 pagina’s] In de geneeskunde is het specialisme tandheelkunde het vakgebied dat het meeste gebruik maakt van lichaamsvreemde stoffen. Eén van deze stoffen, die zeer veel wordt toepast, is het vulmiddel amalgaam. Het grootste gedeelte ervan bestaat uit kwik (50%). De rest wordt ingenomen door de metalen zink, koper, zilver en tin. Al vanaf de invoering van het materiaal in de tandheelkunde in 1829 is kwik er van verdacht geweest de gezondheid te schaden. In de twintiger jaren heeft de Duitse chemicus Stock er felle kritiek op geuit. Nooit is het echter tot een verbod gekomen, simpelweg omdat het materiaal technisch voldeed, de literatuur erover geen houvast gaf en er geen goede alternatieven voorhanden waren. Wat is er nu zoal bekend over amalgaam?

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief en blijft op de hoogte van het laatste orthomoleculaire nieuws.